دکتر هومان پارسایی در گفت‌وگو با مفدا، در خصوص فوت چند تن از دانشجویان دستیاری دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران و ایران گفت: باید به جامعه علوم پزشکی و خانواده عزیزان درگذشته تسلیت عرض کنم، آنچه مشخص و غیر قابل انکار است این‌که ما طی چند وقت اخیر عزیزانی از نخبه‌های کشور را از دست دادیم که خدمات زیادی به جامعه علوم پزشکی ارائه دادند و چه بسا حضورشان می‌توانست در روزهایی که در آن قرار داریم و با بیماری کرونا در حال مبارزه هستیم، بسیار مفید باشد و بسیار به جامعه و کشور کمک کند.
فقدان نخبه‌هایی که از دست دادیم ضایعه بزرگی به جامعه پزشکی وارد کرده است
وی اضافه کرد: قطعا فقدان نخبه‌هایی که از دست دادیم ضایعه بزرگی به جامعه پزشکی وارد کرده است و این غم بزرگ اگر به همین شکل باقی بماند و فکر و راه حلی برای آن پیدا نشود، برای جامعه می‌تواند گران تمام شود.
این فعال شورای صنفی افزود: آنچه که باید بیشتر بدان پرداخت واکاوی علت دقیق فوت این عزیزان نیست؛ بلکه آنچه باید به طور دقیق به آن پرداخته شود درس عبرت گرفتن از فوت این عزیزان و رسیدن به راه حلی برای پیشگیری از چنین اتفاقاتی است، اگر چه مشخص شدن علت دقیق فوت این عزیزان نیز در درجه دوم اهمیت قرار دارد.
دستیاران ربات‌هایی برای ارایه مداوم خدمات در کشیک‌های مداوم نیستند، بلکه انسان‌هایی هستند که نیازمند به روز شدن از نظر روحی، جسمی و دریافت انگیزه‌های لازم برای زندگی هستند.
دبیر شورای مرکزی مجمع دبیران شوراهای صنفی دستیاران و دانشجویان Ph.D وزارت بهداشت، با طرح این سؤال که چرا ما در جامعه علوم پزشکی، نخبه‌هایی را که برای خدمت رسانی به مردم تربیت می‌کنیم به این راحتی از دست می‌دهیم، ابراز داشت: از اسفند ۹۸ که کرونا آغاز شد به صورت پیش بینی نشده‌ای حجم بالایی از فشار کار بر روی دوش دستیاران گذاشته شد، اما تازه متوجه شدیم این قشر از جامعه علوم پزشکی تا چه اندازه تحت فشار و تحت ظلم قرار دارند.
دستیاران با حداقل‌های رفاهی، اجتماعی و اقتصادی در حال ارائه خدمت هستند
پارسایی متذکر شد: ما در خصوص قشری از دانشجویان در حال صحبت هستیم که با حداقل‌های رفاهی، اجتماعی و اقتصادی در حال ارایه خدمت هستند، بدون هیچ ادعایی و در حقیقت به دلیل ذات مقدس رشته‌ای که دارند به صورت مظلومانه شبانه‌روز در داخل بیمارستان‌ها خدمات ارایه می‌دهند. توجه به نیازها و خواسته‌های دستیاران یک اصل اساسی و یک امر بدیهی در ارایه خدمت رسانی مفید در آینده می‌تواند باشد.
دستیاران در کنار ارایه خدمات باید نگران هزینه‌های مالی خانواده باشند
وی به ناچیز بودن حق‌الزحمه دستیاران اشاره کرد و گفت: در کل جامعه دستیاری ما با حداقل حق‌الزحمه و کمک هزینه تحصیلی در حال خدمت رسانی است. این حداقل حتی از حداقل‌های حقوق اداره کار نیز پایین‌تر است. ما دستیارانی داریم که در کنار ارایه خدمات باید نگران هزینه‌های مالی خانواده باشند؛ این در حالی است که از حدود یک سال گذشته که تعداد تخت‌های بیمارستانی افزایش یافته است، تعداد کشیک‌های این عزیزان به قدری افزایش یافته که دچار فرسودگی شغلی، خستگی روحی و روانی شده‌اند.
افرادی که در جامعه ارایه خدمات می‌دهند، خود نیز نیازمند دریافت خدمات هستند
این فعال شورای صنفی ابراز داشت: لازم است که به این عزیزان نشان دهیم که حضورشان را می‌بینیم و افراد با ارزشی در جامعه شغلی و اجتماعی خود هستند، این را باید مسؤولان توجه کنند که افرادی که در جامعه ارایه خدمات می‌دهند، خود نیز نیازمند دریافت خدمات هستند تا با روحیه بهتر بتوانند کار و زندگی کنند.
پارسایی خدمات رفاهی و روانشناسی را از نیازهای مهم دستیاران دانست و گفت: دستیاران تحت فشار روحی و روانی بسیاری هستند زیرا در کنار سختی ارایه خدماتی که دارند، باید ساعت‌ها ماسک و لباس‌های حفاظت شده که تحملشان در ساعات طولانی کشیک سخت است، تاب بیاورند؛ از طرفی کرونا که همه امید داشتیم ظرف یک سال کمرنگ و کمرنگ‌تر شود مدام در حال وارد شدن به پیک جدید و به تبع آن فشار جدید بر کادر درمان است. تمام نشدن کرونا و ثابت ماندن فشار مضاعفی که یک سال است بارش بیش از همه در کادر درمان بر دوش دستیاران است، همه و همه شرایط دستیاری را سخت کرده است.
دبیر شورای مرکزی مجمع دبیران شوراهای صنفی دستیاران و دانشجویان Ph.D وزارت بهداشت، اظهار داشت: دیدن چهره بی‌جان بیمارانی که ساعات و روزهای قبل وارد بخش‌های درمانی شدند و به دلیل کرونا جان خود را از دست دادند و دیدن تلاش‌هایی که نتیجه مد نظر دستیار را به دنبال ندارد به تنهایی برای بروز فشارهای روحی و روانی دستیاران کافی است؛ به همین دلیل تاکید داریم که باید کارگروه‌هایی در سطح وزارت بهداشت، دانشگاه‌های علوم پزشکی و بیمارستان‌ها تشکیل شود تا مشکلات دستیاران را بررسی کنند و راه‌های عملیاتی در کوتاه مدت و بلندمدت به این عزیزان ارایه شود.
دستیاران نیازمند به روز شدن از نظر روحی، جسمی و دریافت انگیزه‌های لازم برای زندگی هستند
وی تصریح کرد: از طرف دیگر ما شرایط را به نحوی می‌بینیم که دستیاران در حال حاضر کشیک‌های مداوم و پشت سر هم انجام می‌دهند و ممکن است مانند دیگران بر اثر کرونا اعضای خانواده و عزیزان خود را از دست داده یا به بیماری مبتلا شوند. آیا نباید این فرد وقتی را برای رسیدگی به خانواده و خود را داشته باشد؟ دستیاران ربات‌هایی برای ارایه مداوم خدمات در کشیک‌های مداوم نیستند، بلکه انسان‌هایی هستند که نیازمند به روز شدن از نظر روحی، جسمی و دریافت انگیزه‌های لازم برای زندگی هستند. رزیدنت‌ها در شرایطی هستند که علی‌رغم دادن کشیک‌های طاقت فرسا باید از طرفی خود را برای حضور در آزمون‌های سخت نیز آماده کنند.
پارسایی گفت: باید به کلیه نیازهای یک رزیدنت توجه شود و مانند تمام مردم عادی، باید احتیاجات اولیه این عزیزان دیده شود. این‌که مدام و به صورت پشت سر هم یک رزیدنت را در مراکز درمانی برای خدمت موظف به حضور کنیم، انسانی، اخلاقی و خداپسندانه نیست. خانواده کانون آرامش برای رفع مشکلات است، محیط‌های شادب دوستانه و داشتن سرگرمی در طول هفته برای رزیدنت‌ها باید دیده شود.
باید بین کشیک‌های رزیدنتی و آزمون‌های این قشر از جامعه پزشکی تعادل و توازنی ایجاد کرد
دبیر شورای مرکزی مجمع دبیران شوراهای صنفی دستیاران و دانشجویان Ph.D وزارت بهداشت، تصریح کرد: باید بین کشیک‌های رزیدنتی و آزمون‌های این قشر از جامعه پزشکی تعادل و توازنی ایجاد کرد. آزمون‌های ارتقاء، گواهینامه و برد آزمون‌های ساده‌ای نیستند بلکه نیاز به آماده شدن، مطالعه و آمادگی روحی و روانی مناسب دارد. دستیاری که در شیفت‌های طولانی باید مراقب بیمار باشد، باید پاسخ پزشک سال بالایی و همراه بیمار را بدهد، باید بی اخلاقی‌های این فضا را تحمل کند و رنج حق‌الزحمه ناچیزی که اصلا پاسخ گوی شرایط اقتصادی کنونی نیست را تحمل کند، دیگر چه جایی برای استرس‌های ناشی از برگزاری آزمون در شرایط کرونا دارد؟
مسؤولان وزارت بهداشت وضعیت دستیاران را آنالیز کنند
وی در تکمیل سخنان خود ابراز داشت: لازم است که مسؤولان وزارت بهداشت برای آنالیز و ارزیابی این افراد فکری اساسی کنند تا کمتر بر رزیدنت‌ها فشار وارد شود. به عقیده من زمانی که داریم آموزش و پژوهش را به دانشگاه‌ها می‌سپاریم و این اعتماد را به جهت ارایه خدمات رزیدنت‌ها به دانشگاه‌ها می‌دهیم، پس می‌توانیم تا حد زیادی ارزیابی دستیاران را بر عهده بیمارستان‌ها و دانشگاه‌ها بسپاریم و غیر منطقی نیست که در چنین شرایطی در کنار دستیارن باشیم و از فشار روحی و روانی این عزیزان کم کنیم.
پارسایی در پایان گفت: اگر حجم کمی از مشکلات عنوان شده دستیاران را کم کنیم قطعا وضعیت روحی این عزیزان بهتر خواهد شد و ما شاهد از دست رفتن عزیزانی این چنینی نخواهیم بود. ما کسانی را از دست دادیم که تا سال‌های سال فراموش نخواهند شد. تربیت افرادی در این سطح با این کیفیت آموزشی و علمی هزینه‌های زیادی برای جامعه و خانواده‌های این افراد داشته است و جای تاسف دارد که ما شاهد این اتفاقات برای باری دیگر باشیم، از مسؤولان تقاضا دارم تلاش کنند تا این اتفاقات دیگر تکرار نشود./انتهای پیام
کدخبرنگار: ۱۰۴۳۰
ارسال نظر